گفت : « لكلّ شىء زكات ، و زكات الدّار بيت الضّيافة » . وَ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ - بردگان و زيردستان‌اند . على بن ابى طالب ( ع ) گفت : « كان آخر كلام رسول اللَّه ( ص ) الصّلاة ، و اتّقوا اللَّه فيما ملكت ايمانكم » . و دفع رسول اللَّه ( ص ) الى ابى ذر غلاما ، فقال : « يا ابا ذر اطعمه ممّا تأكل ، و البسه ممّا تلبس » . و قال ( ص ) : « الغنم بركة ، و الإبل عزٌّ لأهلها ، و الخيل معقود فى نواصيها الخير الى يوم القيامة ، و العبد اخوك ، فان عجز فاعنه » . إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ مُخْتالًا فَخُوراً - ميگويد : اللَّه دوست ندارد هر خرامندهء بكبر ، لاف زن ، خويشتن ستاى . فخور در اشتر همچون مصرّاة است در گوسفند ، و اين آنست كه شير جمع كنند در پستان وى ، تا مشترى پندارد كه آن معتاد است و اصلى ، و در آن رغبت نمايد ، پس بخلاف آن بود . همچنين فخور از مردم آن بود كه از خويشتن حالى نيكو بنمايد بدعوى ، و پس بىمعنى بود . و گفته‌اند : مختال آنست كه خود را عظيم داند ، و برترى نمايد ، و از كبر تحقير مردم كند ، و بحقوق اللَّه قيام نكند ؛ و فخور آنست كه او را در نعمت بطر بگيرد ، و خويشتن را در آن بستايد ، و خداى را عزّ و جلّ در آن شكر نكند ؛ و اين دو كلمه در آخر اين آيت از آن گفت تا اگر خويشاوند و همسايهء درويش دارى از ايشان ننگ ندارى ، و با ايشان پيوندى . الَّذِينَ يَبْخَلُونَ الآية - معنى بخل از روى شرع منع واجب است از مال ، و بعرف و عادت عرب منع فضل مال از محتاج ، و به زبان اشارت : ترك الايثار فى زمان الاضطرار . وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ - بفتح با و خا قراءت حمزه و كسايى است ، و همچنين در سورة الحديد . باقى بالبخل خوانند بضمّ با و سكون خا در هر دو سورة ،